Mit Syzyfa

Mit Syzyfa Alberta Camusa to esej filozoficzny, który bada temat absurdu i kondycji ludzkiej. Camus wykorzystuje grecki mit o Syzyfie, skazanym przez bogów na bezustanne wtaczanie głazu na górę, tylko po to, by ten za każdym razem staczał się z powrotem, jako metaforę daremnego i powtarzalnego charakteru ludzkiego życia. Według Camusa życie jest z natury absurdalne z powodu konfliktu między naszym pragnieniem sensu a obojętnością wszechświata. Jednak argumentuje on, że Syzyf, mimo swojej wiecznej walki, może odnaleźć szczęście w swoim buncie przeciwko absurdowi własnej egzystencji. Akceptując bezsensowność życia, Camus sugeruje, że można osiągnąć wolność i żyć autentycznie. Esej wyzywa czytelnika do skonfrontowania się z absurdem życia bez uciekania się do religijnego czy filozoficznego eskapizmu, i do przyjęcia wolności płynącej z uznania ograniczeń ludzkiego rozumienia i kontroli. Mit Syzyfa Alberta Camusa zagłębia się w koncepcję absurdu, wykorzystując grecki mit do zbadania ludzkiej walki o sens w obojętnym wszechświecie.

Dowiedz się więcej

Mit Syzyfa

Autor

Albert Camus

Wydawca

Vintage

Format

Miękka oprawa

Liczba stron

160

Rozmiar

8 x 5.15 x 0.45 cala

ISBN

978-0525564454

O autorze

Albert Camus

Albert Camus urodził się w Algierii w 1913 roku, a opublikowałObcego—obecnie jedną z najczęściej czytanych powieści tego stulecia—w 1942 roku. Ceniony w kręgach intelektualnych, Camus otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1957 roku. 4 stycznia 1960 roku zginął w wypadku samochodowym.